روش تست عمومی برای تست ولتاژ تحمل فرکانس توان پنل الکتریکی

آماده سازی قبل از آزمایش و اقدامات ایمنی
قطع برق و ایزوله ایمنی
تمام کلیدهای برقی که ممکن است برق کابینت تست را تامین کنند، از جمله منبع تغذیه اصلی و منبع تغذیه پشتیبان را جدا کنید.
در اتاق توزیع سطح بالا، مدار فیدر باید به موقعیت "تست" یا "ایزوله" منتقل شود، یا سوئیچ قطع باید جدا شود تا یک نقطه قطع فیزیکی واضح ایجاد شود.
ولتاژ در سمت خط ورودی کابینت آزمایش و در شینه و سایر مکان‌ها صفر است.
اطمینان حاصل کنید که تمام اجزای برق (شیشه ها، سر کابل ها) به طور کامل تخلیه شده اند (ابتدا از طریق یک مقاومت، سپس مستقیماً به زمین متصل می شوند).
آویزان "نبند، کار در حال انجام!" در سمت خط ورودی علامت بزنید و دستگیره‌های عملیات برق احتمالی-روی کلیدهای مدار را قفل کنید.
موانع ایمنی در اطراف کابینت تست نصب شده بود و علائم هشدار دهنده با مضمون "ایست، خطر ولتاژ بالا!" به بیرون آویزان شدند. پرسنل ویژه ای برای نظارت تعیین شدند.
بازرسی وضعیت تجهیزات و جابجایی
گرد و غبار و زباله های داخل کابینت را تمیز کنید.
دستگاه تست ولتاژ مقاومت فرکانس برق
جداسازی و تخریب:
سیم‌های ثانویه ترانسفورماتور ولتاژ (PT) و ترانسفورماتور جریان (CT) را بردارید یا جدا کنید و پایانه‌های ثانویه را اتصال کوتاه و زمین کنید.
اتصالات محافظ برق (SPD)، خازن برق و مبدل فرکانس را به طور کامل قطع کنید.
تمام اتصالات ابزار الکترونیکی، قطع کننده های مدار هوشمند، PLC ها و منابع تغذیه کنترل رله را قطع کنید.
اتصال کوتاه-(با استفاده از سیم مسی برای اتصال کوتاه مطمئن):
اتصال کوتاه-ترمینال های ورودی و خروجی قطع کننده مدار مینیاتوری (MCB) و قطع کننده مدار قالب بندی شده (MCCB) (برای مدار اصلی).
نکته ویژه: برای جلوگیری از آسیب ناشی از ولتاژ القایی، اتصال کوتاه-ترمینال های سیم پیچ قطع کننده مدار فوق الذکر به طور جداگانه ضروری است.
پایانه های کنتاکتور و سیم پیچ های رله را-مدار کوتاه کنید.
اتصال مدار تست:
با استفاده از سیم‌های جامپر اختصاصی، تمام شین‌های A، B، C، N و هادی‌های هر مدار خروجی (که قبلاً به شینه اصلی متصل شده‌اند) را به طور ایمن به هم متصل کنید تا به عنوان نقطه اعمال ولتاژ بالا- عمل کنند.
شینه اتصال زمین (PE) کابینت برق و محفظه فلزی را با استفاده از سیم های ضخیم به شبکه اتصال زمین محل آزمایش وصل کنید و به عنوان ترمینال اتصال به زمین عمل می کند.
مراحل و پارامترهای تست
تست اولیه مقاومت عایق
با استفاده از یک مگاهم متر 2500 ولت، مقاومت عایق بین نقطه اعمال ولتاژ بالا و زمین را اندازه بگیرید. دما و رطوبت محیط را ثبت کنید. قبل از انجام آزمایش ولتاژ مقاومت، مقدار مقاومت عایق باید الزامات رویه را برآورده کند (معمولاً بیشتر یا مساوی 1MΩ).
سیم کشی تست ولتاژ مقاومت فرکانس برق
خط خروجی ولتاژ بالا-دستگاه تست ولتاژ مقاومت فرکانس برق را به مدار اصلی که قبلاً کوتاه است (ترمینال ولتاژ بالا) وصل کنید-.
ترمینال اتصال زمین دستگاه تست را محکم به شینه اتصال زمین (ترمینال اتصال زمین) کابینت برق وصل کنید.
ناظر کار بررسی و تایید کرده است که سیم کشی درست است.
اجرای تست فشار
همه پرسنل به بیرون از حصار ایمنی تخلیه شده اند و نگهبانان در محل هستند.
مسئول کار دستور «آزمون را شروع کن» را داد.
اپراتور منبع تغذیه آزمایشی را روشن می کند و شروع به افزایش ولتاژ با سرعت ثابت از صفر می کند. نرخ افزایش ولتاژ تقریباً 1-2 کیلو ولت در ثانیه است.
هنگامی که ولتاژ به مقدار آزمون تعیین شده ______ کیلوولت رسید (فرمول محاسبه: 2 * Ui + 1000V، که در آن Ui ولتاژ عایق نامی است)، افزایش ولتاژ را متوقف کرده و زمان بندی را شروع کنید.
مدت زمان مقاومت در برابر فشار: 60 ثانیه.
در عرض 60 ثانیه، قرائت جریان نشتی سنج را به دقت کنترل کنید و به وجود ترشح یا صدای غیرعادی در داخل کابینت توجه کنید و مشاهده کنید که آیا بوی سوختگی یا دود وجود دارد یا خیر.
پس از 60 ثانیه، به سرعت و یکنواخت ولتاژ را به صفر برسانید و منبع تغذیه آزمایشی را قطع کنید.
از میله تخلیه برای تخلیه کامل{0}قسمت ولتاژ بالا از طریق مقاومت محدود کننده استفاده کنید و سپس مستقیماً آن را کوتاه{1}} و زمین کنید.
کار آزمایشی را پست کنید
همه سیم‌های مدار کوتاه{0}}و اتصالات موقت آزمایشی را بردارید.
سیم‌کشی اصلی همه اجزایی که برداشته شده‌اند یا اتصال کوتاه دارند-بازیابی کنید.
مقاومت عایق را مجدداً با استفاده از اهم متر اندازه گیری کنید و مقدار نباید نسبت به قبل از آزمایش کاهش قابل توجهی نشان دهد.
محل را تمیز کنید، اقدامات ایمنی را حذف کنید و ناظر کار آزمایش را کامل اعلام کرد.
معیارهای صلاحیت
معیار اصلی: در طول ولتاژ تست و مدت زمان مشخص شده، عایق هیچ پدیده خرابی یا فلاش اوور را نشان نمی دهد.
معیار کمکی: در طول آزمایش، مقدار جریان نشتی نوسانات قابل توجه یا افزایش مداوم را نشان نمی دهد و از مقدار مشخص شده در مستندات فنی تجهیزات تجاوز نمی کند (اگر چنین مشخصاتی وجود نداشته باشد، مقدار مرجع معمولی کمتر یا مساوی 100 میلی آمپر است).
قبل و بعد از آزمایش، مقدار مقاومت عایق نباید کاهش قابل توجهی نشان دهد.